วันจันทร์ที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2560

ลำดับการดูหนังของ Marvel 2017 เผื่อดูย้อนหลัง จะได้ไม่สับสน

ลำดับการดูหนังของ Marvel 2017 เผื่อดูย้อนหลัง จะได้ไม่สับสน


วันเสาร์ที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2560

รอม Android หนูกัด 7.1 สำหรับ Samsung Galaxy Note 3 พร้อม Google App (2017)

รอม Android หนูกัด 7.1 สำหรับ Samsung Galaxy Note 3 พร้อม Google App (2017)

Resurrection Remix v5.8.5

มันชื่อ Resurrection Remix v5.8.5 ลองแล้ว ใช้ดี โอเคเลย

ดาวน์โหลดรอมที่
https://forum.xda-developers.com/galaxy-note-3/galaxy-note-3-exynos-android-development/rom-resurrection-remix-v5-8-0-samsung-t3543301

ดาวน์โหลด Google App ที่
http://opengapps.org/

วันอาทิตย์ที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2560

วิธีทำ random post widget บน blogger

วิธีทำ random post widget บน blogger

วิธีทำ random post widget บน blogger

ตามนี้ รู้เรื่อง
http://helplogger.blogspot.com/2014/02/random-posts-widget-with-thumbnails-and-summary-for-blogger.html

วันเสาร์ที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2560

ใช้ Google Cloud มาทำเว็บ Hosting แบบฟรี ๆ

ใช้ Google Cloud มาทำเว็บ Hosting แบบฟรี ๆ

วันอาทิตย์ที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560

บันทึก วันที่ 11/07/2011

บันทึก วันที่ 11/07/2011

วันอาทิตย์ที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2560

เพลงประจำตัวสมจิต

เพลงประจำตัวสมจิต

เพลงประจำตัวสโนว์

เพลงประจำตัวสโนว์

สโนว์ตัวหน่อย สโนว์ตัวหน่อย
กัดของร่าเริงยินดี
ขุดดินทุกที ขุดดินทุกที
ส่งเสียงร้องอึ ๆ ๆ ๆ


วันอาทิตย์ที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2560

ชีวิตในปี 2559 (2016) ของข้าพเจ้า

เขินจัง ใช้คำว่าข้าพเจ้าด้วย 555

พยายามหารูปที่ถ่ายเอง แล้วมันสวย ๆ (?) ก็ได้แค่นี้แหละ ไม่ค่อยมี

ปี 2558 นี่ ไม่ได้เขียนนะ รู้สึก ก็อย่างที่บอก ไม่ได้ยุ่งมากมายขนาดนั้นหรอก แต่เอาเวลาไปทำอย่างอื่นซะมากกว่า อื่ม ไม่รู้จะเริ่มยังไง เอาทีละเรื่องแล้วกัน

หนังสือ

แทบไม่ได้อ่านเลย ซื้อบ้าง บางที แต่ซื้อน้อยลงแล้ว เพราะรู้ว่าซื้อก็จะหาโอกาสอ่านไม่ค่อยได้ บางเล่มซื้อมาเปิดอ่านได้ 20-30 หน้า แล้วก็วางทิ้งตลอดไปเลย ไม่รู้ทำไมตัวเองเป็นคนแบบนี้ เพชรพระอุมาก็เพิ่มมาอ่านจบตอนต้นปี  2016 นี่เองแหละ หลังจากนั้นก็พอ แทบไม่ได้อ่านอะไรอีก

ความบันเทิง

ดูหนังอยู่บ้างนะ ที่จดไว้ ใน Google Keep
07/12/2559
+ Don’t Breathe ลมหายใจสั่งตาย (2016)
03/12/2559
+ War Dogs (2016)
01/12/2559
+ Jason Bourne (2016)
 xx/11/2559
 + Now You See Me 2 (2016)
16/10/2559
+ The Infiltrator (2016)
05/10/2559
+ Dr. Strange
21/09/2559
+  Alpha And Omega (2010) สองเผ่าซ่าส์ ป่าเขย่า
12/08/2559
+ 10 Cloverfield Lane (2016)
19/07/2559
+ The Transporter (2002)
30/06/2559
+ โลงจำนำ
+ Watchmen (2009)
29/06/2559
+ Chappie (2015)
25/05/2559
+ The Good Dinosaur
+ Point Break
13/05/2016
+ Self-Less (2015)
xx/05/2559
+ Dead Pool
xx/04/2016
+ กัปตันอเมริกา
+ Catch Me If You Can
xx/01/2016
+ Zootopia

ในนี้นับได้ 19 เรื่อง แต่จริง ๆ อาจจะมีเรื่องที่ไม่ได้จดอีก แต่ไม่เป็นไร ไม่สำคัญอะไรเท่าไหร่

แล้วก็มีดูซีรี่ส์ หลายเรื่องเลย เผาเวลาไปเยอะ (เวลาทำงานไง สึส) คือดูแล้วติด ต้องดูให้จบ บางเรื่องก็ค้างมาจาก 2015 นู้น (จริง ๆ จะเอาลิสหนังสือมาลงด้วย แต่แทบไม่ได้อ่านอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย ก็เลย อื่ม อย่าเลย พอ)

ซื้อบ้าน

ใช้เวลาในการตัดสินใจแปปเดียว คือมีที่ต้องการในใจมานานแล้ว เรามาดูบ้านที่นี่ตั้งแต่ 2014 ตอนเค้าเปิดโครงการใหม่ ๆ เห็นแล้วอยากได้เลย จริง ๆ เฝ้าคิดถึงมันมาตลอด คิดว่าตัวเองจะต้องได้บ้านโครงการนี้ ตำแหน่งบ้านอยู่ตรงนี้ แล้วสุดท้ายก็ได้แบบนั้นจริง ๆ (เหมือนใน The Secret ไง จินตนาการถึงสิ่งที่ตัวเองต้องการบ่อย ๆ อย่างแรงกล้า) พอรู้งี้แล้ว ก็เอาไปจินตนาการสิ่งที่อยากได้อย่างอื่นต่อดีกว่า 555 เออ พอพูดเรื่องบ้านแล้วยาวอ่ะ ช่างมัน แค่นี้พอก็ได้

ต่ออีกนิดเรื่องความเปลี่ยนแปลงของกิจกรรมที่ต้องมี คือต้องทำ ต้องเรียนรู้อะไรใหม่ ๆ เยอะแยะที่ไม่เคยทำ (มีบ้านเป็นของตัวเองครั้งแรก) ต้องเลือกเฟอร์นิเจอร์ ต้องทำความสะอาด ต้องดูแลสวน ตัดหญ้า แต่งต้นไม้ ทีนี้เราก็มารู้สึกว่า เห้ย ทำไมงานมันเยอะแยะไปหมดอย่างนี้วะ งานหลักที่มีก็ต้องทำอยุ่แล้ว แล้วอย่างอื่นเพิ่มเข้ามาอีก 100 อย่าง กลายเป็นว่า ต้องมาจัดเวลากันใหม่

ซื้อของเล่น

เล็งมานาน ในที่สุดก็ซื้อ ทั้ง ๆ ที่มันไม่สมเหตุสมผลเท่าไหร่ อย่างที่บอกว่าเล็งมานาน พอเจอปุ๊บ ใจสั่น อยากได้ พอมีเงินเลยซื้อ ป้ายทะเบียนรถนั่นเอง ตอนนั้นซื้อด้วยเหตุผลว่า เนี่ย ต่อไปมันไม่มีแล้วนะ เลขนี้อ่ะ มันจะ run ไปหมวดอื่น แบบอื่นละนะ เท่านั้นแหละ พอซื้อมาแล้วก็โอเคนะ สบายใจ รู้สึกดีที่มี

เลี้ยงหมา

ได้เลี้ยงหมาแบบ full time ครั้งแรก ในชีวิต จริง ๆ ชอบหมามาตลอด แต่ว่าไม่เคยคิดจะเลี้ยงดูอะไรแบบนี้เลยนะ ไม่เคยนึกถึง ว่าตัวเองต้องเลี้ยง เล่นหมาจรจัดก็โอเคแล้ว เล่นหมาคนอื่นก็โอเคแล้ว แต่ตอนนี้ คือเลี้ยงหมาแบบเต็ม ๆ ตั้ง 2 ตัว เจอปัญหาเยอะมาก มากกว่าที่คิดไว้ เวลาที่เล่นกับหมา สนุก เพลินก็มี แต่เวลาที่ต้องเครียด ต้องหาวิธีจัดการปัญหา สั่งสอน ดูแล ก็มีมากเหมือนกัน คิดจะถอยก็ถอยไม่ได้แล้ว เบื่อ ๆ ก็เอาไปทิ้งไม่ได้ 555

ไปเที่ยวต่างประเทศ

ตอนทำหนังสือเดินทาง รู้เลยว่ายังไงก็ต้องได้ไป และสุดท้ายก็ได้ไป ไปเห็นโน่นนี่ ได้ทำอะไรใหม่ ๆ ที่ไม่เคยทำอย่างออกนอกประเทศมีขั้นตอนอะไรบ้าง ก็ได้ทำ ไปเที่ยวแบบงบไม่ได้สูงมาก แต่ยังไงก็รู้สึกดีที่ได้ไป

ย้ายกลับมาสุราษฎร์

การย้ายกลับมาเนี่ย มีทั้งข้อดีและข้อเสีย เราเข้ากับที่บ้านไม่ค่อยได้ (หรือจริง ๆ กูเข้ากับใครไม่ได้เลย 5555555555555555555555555555) ถ้ากลับมาอยู่นี่ ก็ต้องเจอบ่อย เจอแล้วก็เซ็ง ๆ เบื่อ ๆ เครียด ๆ แต่พออยู่นี่ ก็ไม่เหนื่อยกับการเดินทางมากเหมือนอยู่กรุงเทพ แบบแค่ไปวิ่งในมหาลัย ฝั่งตรงข้ามเอง ต้องขับรถตั้ง 20 นาทีไรงี้ มาอยู่นี่ปัญหาหมด คือเลิกวิ่งไปเลย (ถุยยย)

...
คิดไม่ออกแล้ว ว่าต้องเขียนอะไรอีก แต่รู้สึกว่า สิ่งที่อยากเขียนจริง ๆ สิ่งที่เป็นตัวเราจริง ๆ ยังไม่ได้เขียนลงไปเท่าไหร่เลย เราสังเกตตัวเองตลอด สังเกตความรู้สึก ความคิดของตัวเอง วิธีที่มองตัวเอง มันค่อย ๆ เปลี่ยนไป บางทีก็คิดถึงเวลาเก่า ๆ ที่เราเคยมองตัวเองดีกว่านี้ (แต่อดีตไปกว่านั้น ก็เคยมองตัวเองแย่กว่าตอนนี้นะ) แต่ถ้ามองย้อนกลับไป เราก็ชอบตัวเองหลาย ๆ ช่วงนะ ถึงจะคิดว่า บางช่วง เราควรจะทำให้ได้ดีกว่าตอนนั้นก็ตาม พอนึกแบบนี้ ก็ทำให้เราทำให้ช่วงปัจจุบัน งงป่ะ งงก็เรื่องของมึง อิอิ จริง ๆ เรามีเพื่อนที่คุยกันเรื่องแรงบันดาลใจบ่อย ๆ นะ คุยกันทีไรก็แลกเปลี่ยนความเข้าในใจเรื่องแบบนี้กัน เรียกได้ว่าไม่ใช่ทุกคนที่พูดและฟังเรื่องแบบนี้ได้ มีไว้ ก็รู้สึกโอเคดี

พอมองย้อนไปที่ปีที่ผ่านมา ถือว่าเป็นปีที่ดีปีหนึ่งได้เหมือนกันนะ เรื่องใหญ่ ๆ ที่เกิดขึ้นคือได้ซื้อบ้าน ได้ไปต่างประเทศ แต่ชีวิตทุกวันนี้ของเรากลับมองแต่เรื่องทุกข์ยาก ปัญหา ไม่ได้มองสิ่งดี ๆ ที่เกิดขึ้นเลย (ถึงไม่ใช่เหมือนเรื่องดี ๆ ในนิยายแบบเกิดขึ้นแล้วใช้ชีวิตอย่างมีความสุขตลอดไปก็เถอะ ชีวิตมันมีปัญหาให้แก้เรื่อย ๆ) นี่คือความท้าทายของชีวิตนะ ว่าเราจะเลี้ยงดูอะไรในความคิดของเรา แล้วอะไรที่มันเติบโตเบ่งบานขึ้นในหัวสมอง อื่ม น่าคิดนะ ไม่ว่าเราคิดอะไรมาก ๆ มันก็มีอิทธิพลกับเขาทั้งนั้น ถ้ารู้แบบนี้ เราก็คิดเรื่องดี ๆ สิ คิดเรื่องความก้าวหน้าสิ นะ ดีไหม

วันนี้ใช้เวลาตั้งแต่หัวค่ำกลับ Blog (ทั้งย้าย setup ระบบ แก้ไฟล์รูป และเขียนอีก 2 post) ได้เขียนเรื่องราวแบบนี้ ก็ทำให้เราได้ทบทวนอะไรโน่นนี่มากมาย ดีทีเดียว

ชีวิตเปลี่ยนแปลงตอนเดือนพฤษภาคม

สวัสดี เราไม่ได้เขียน blog มานานมาก วันนี้ย้าย blog กลับมาที่ blogger อีกครั้ง สำเร็จเรียบร้อยแล้ว ใช้เวลานานกว่าที่คิด แต่ก็เรียบร้อยแล้ว ต่อไปคงไม่น่าจะมีปัญหาอะไรอีก blog นี้ เกิดขึ้นครั้งแรกที่ blogger.com นี่แหละ (ไม่เชื่อไปดูได้ i-pizad-sura.blogspot.com) แล้วก็ย้ายโดเมน อีก 2-3 ครั้ง ระหกระเหินกันมา อยู่มาได้ถึงวันนี้ 555 เขียนครั้งแรกตอนปี 2009 ตอนเข้ามหาลัยใหม่ ๆ แหละ ตอนนี้ ปีนี้ 2017 แล้ว ผ่านมาเร็วเหมือนกันนะ ประมาณ 8 ปี

และตอนนี้ blog noppadate.com ก็มี https แล้ว แฮร่ ไม่คิดว่าจะมี ไม่คิดว่าจะทำได้ (แบบฟรี ๆ ด้วย) มีแล้วก็ดี ก็สบายใจ

ชีวิตเปลี่ยนแปลงตอนเดือนพฤษภาคม

มาถึงหัวข้อที่เราเขียนว่า "ชีวิตเปลี่ยนแปลงตอนเดือนพฤษภาคม" เรารู้สึกแบบนี้มาสักพัก และคิดว่า จะมาเขียนเป็น blog เก็บไว้ คือเหตุการณ์สำคัญของชีวิตเรานั้น มักเกิดขึ้นในเดือนพฤษภาคม ไม่รู้ว่าบังเอิญหรือเปล่า คือเราเกิดเดือนพฤษภาคม และเดือน 5 เนี่ย มันจะเป็นเดือนที่ทั้ง จบ ม.6 แล้วเข้ามหาลัย ก็เดือนนี้ สัญญาหอก็จะครบเดือนนี้ แล้วก็จะย้ายหอ ก็ต้องเป็นเดือนนี้แหละ พอจบมา มันก็เป็นแบบนี้อีกเรื่อย ๆ ซื้อรถตอนเดือนพฤษภาคม ใกล้ ๆ กับวันเกิด เช่าบ้าน ย้ายบ้าน ไปอยู่หอก็พฤษภาคม และมาปีนี้ ซื้อบ้านตอนเดือนพฤษภาคมอีก ย้ายเข้าบ้านใหม่ ก็ปลายเดือนพฤษภาคม ไม่รู้ว่ามันบังเอิญไหม แต่เรารู้สึกว่า อะไร ๆ มันเปลี่ยนแปลงตอนเดือนพฤษภาคมจริง ๆ (เลขอายุก็เปลี่ยนด้วย ตอนเดือนนี้)

ไม่ได้เขียนนาน จนไม่ค่อยรู้ว่าต้องเขียนอะไรบ้าง จำสไตล์การเขียนของตัวเองไม่ได้ด้วย เกร็ง ๆ ยังไงไม่รู้ จริง ๆ อยากเขียนให้ได้บ่อย ๆ มาตลอดนะ ทำได้แค่อยาก แต่เอาเวลาไปทำอย่างอื่นซะมากกว่า ถ้าเขียนไว้ แล้วได้กลับมาอ่าน เราจะรู้สึกว่า เวลาที่ผ่านไปนั้น ไม่ได้ผ่านไปเฉย ๆ มันมีอะไรตรงนั้น และเราเก็บมันไว้ได้ ทิ้งไว้นาน ๆ แล้วกลับมาอ่านใหม่ แล้วรู้สึกว่า เราได้กลับไปช่วงเวลาเหล่านั้นจริง ๆ status ใน twitter กับ facebook สู้ไม่ได้เลย (fb ไม่ค่อยพิมพ์อะไรลงไปอยู่แล้ว)

เมื่อหลายปีก่อน ตอนเริ่มเขียน blog เราจะเชื่อมโยงการเขียน blog กับการยิ้ม หรือมีความสุขอะไรพวกนั้น วันนี้ก็จะขอทำแบบนั้นอีก

ยิ้มหน่อยครับ : )

วันศุกร์ที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

วิสัยทัศน์ของแม่

แม่เป็นคนหนึ่ง ที่เรารู้สึกว่าเป็นคนที่มีวิสัยทัศน์ที่ดี และเป้าหมายที่ชัดเจน สิ่งที่ทำให้เรารู้สึกโชคดีมาก ๆ คือ แม่ให้ลูกเรียนให้สูงที่สุด เท่าที่จะทำได้ เรื่องนี้อาจเป็นเรื่องธรรมดาของครอบครัวทั่ว ๆ ไป ของชนชั้นกลางขึ้นไป แต่สำหรับตัวเราเองและพี่ ๆ อีกสองคน ถ้ามองดี ๆ ถือว่าเป็นเรื่องมหัศจรรย์