วันเสาร์ที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2561

เทียบเวลามาตรฐานได้ที่ไหน

นาฬิกา Casio MTD-1079D-1A

สามารถเทียบเวลามาตรฐานได้ที่ timeanddate.com
https://www.timeanddate.com/worldclock/fullscreen.html?n=28

และ เทียบเวลามาตรฐานประเทศไทย โดย กรมอุทกศาสตร์ กองทัพเรือ
http://www.time2.navy.mi.th/

เว็บไซต์ 2 ที่นี้ เวลาตรงกันเป๊ะครับ เปิดดู 2 ที่ก็ได้

หรือจะเทียบเวลาทางโทรศัพท์ โทรไปเบอร์ 1811 คิดค่าบริการนาทีละ 1.5 บาทครับ

วันจันทร์ที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2560

ลำดับการดูหนังของ Marvel 2017 เผื่อดูย้อนหลัง จะได้ไม่สับสน

ลำดับการดูหนังของ Marvel 2017 เผื่อดูย้อนหลัง จะได้ไม่สับสน


วันเสาร์ที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2560

รอม Android หนูกัด 7.1 สำหรับ Samsung Galaxy Note 3 พร้อม Google App (2017)

รอม Android หนูกัด 7.1 สำหรับ Samsung Galaxy Note 3 พร้อม Google App (2017)

Resurrection Remix v5.8.5

มันชื่อ Resurrection Remix v5.8.5 ลองแล้ว ใช้ดี โอเคเลย

ดาวน์โหลดรอมที่
https://forum.xda-developers.com/galaxy-note-3/galaxy-note-3-exynos-android-development/rom-resurrection-remix-v5-8-0-samsung-t3543301

ดาวน์โหลด Google App ที่
http://opengapps.org/

วันอาทิตย์ที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2560

วิธีทำ random post widget บน blogger

วิธีทำ random post widget บน blogger

วิธีทำ random post widget บน blogger

ตามนี้ รู้เรื่อง
http://helplogger.blogspot.com/2014/02/random-posts-widget-with-thumbnails-and-summary-for-blogger.html

วันเสาร์ที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2560

ใช้ Google Cloud มาทำเว็บ Hosting แบบฟรี ๆ

ใช้ Google Cloud มาทำเว็บ Hosting แบบฟรี ๆ

วันอาทิตย์ที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560

บันทึก วันที่ 11/07/2011

บันทึก วันที่ 11/07/2011

วันอาทิตย์ที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2560

เพลงประจำตัวสมจิต

เพลงประจำตัวสมจิต

เพลงประจำตัวสโนว์

เพลงประจำตัวสโนว์

สโนว์ตัวหน่อย สโนว์ตัวหน่อย
กัดของร่าเริงยินดี
ขุดดินทุกที ขุดดินทุกที
ส่งเสียงร้องอึ ๆ ๆ ๆ


วันอาทิตย์ที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2560

ชีวิตในปี 2559 (2016) ของข้าพเจ้า

เขินจัง ใช้คำว่าข้าพเจ้าด้วย 555

พยายามหารูปที่ถ่ายเอง แล้วมันสวย ๆ (?) ก็ได้แค่นี้แหละ ไม่ค่อยมี

ปี 2558 นี่ ไม่ได้เขียนนะ รู้สึก ก็อย่างที่บอก ไม่ได้ยุ่งมากมายขนาดนั้นหรอก แต่เอาเวลาไปทำอย่างอื่นซะมากกว่า อื่ม ไม่รู้จะเริ่มยังไง เอาทีละเรื่องแล้วกัน

หนังสือ

แทบไม่ได้อ่านเลย ซื้อบ้าง บางที แต่ซื้อน้อยลงแล้ว เพราะรู้ว่าซื้อก็จะหาโอกาสอ่านไม่ค่อยได้ บางเล่มซื้อมาเปิดอ่านได้ 20-30 หน้า แล้วก็วางทิ้งตลอดไปเลย ไม่รู้ทำไมตัวเองเป็นคนแบบนี้ เพชรพระอุมาก็เพิ่มมาอ่านจบตอนต้นปี  2016 นี่เองแหละ หลังจากนั้นก็พอ แทบไม่ได้อ่านอะไรอีก

ความบันเทิง

ดูหนังอยู่บ้างนะ ที่จดไว้ ใน Google Keep
07/12/2559
+ Don’t Breathe ลมหายใจสั่งตาย (2016)
03/12/2559
+ War Dogs (2016)
01/12/2559
+ Jason Bourne (2016)
 xx/11/2559
 + Now You See Me 2 (2016)
16/10/2559
+ The Infiltrator (2016)
05/10/2559
+ Dr. Strange
21/09/2559
+  Alpha And Omega (2010) สองเผ่าซ่าส์ ป่าเขย่า
12/08/2559
+ 10 Cloverfield Lane (2016)
19/07/2559
+ The Transporter (2002)
30/06/2559
+ โลงจำนำ
+ Watchmen (2009)
29/06/2559
+ Chappie (2015)
25/05/2559
+ The Good Dinosaur
+ Point Break
13/05/2016
+ Self-Less (2015)
xx/05/2559
+ Dead Pool
xx/04/2016
+ กัปตันอเมริกา
+ Catch Me If You Can
xx/01/2016
+ Zootopia

ในนี้นับได้ 19 เรื่อง แต่จริง ๆ อาจจะมีเรื่องที่ไม่ได้จดอีก แต่ไม่เป็นไร ไม่สำคัญอะไรเท่าไหร่

แล้วก็มีดูซีรี่ส์ หลายเรื่องเลย เผาเวลาไปเยอะ (เวลาทำงานไง สึส) คือดูแล้วติด ต้องดูให้จบ บางเรื่องก็ค้างมาจาก 2015 นู้น (จริง ๆ จะเอาลิสหนังสือมาลงด้วย แต่แทบไม่ได้อ่านอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย ก็เลย อื่ม อย่าเลย พอ)

ซื้อบ้าน

ใช้เวลาในการตัดสินใจแปปเดียว คือมีที่ต้องการในใจมานานแล้ว เรามาดูบ้านที่นี่ตั้งแต่ 2014 ตอนเค้าเปิดโครงการใหม่ ๆ เห็นแล้วอยากได้เลย จริง ๆ เฝ้าคิดถึงมันมาตลอด คิดว่าตัวเองจะต้องได้บ้านโครงการนี้ ตำแหน่งบ้านอยู่ตรงนี้ แล้วสุดท้ายก็ได้แบบนั้นจริง ๆ (เหมือนใน The Secret ไง จินตนาการถึงสิ่งที่ตัวเองต้องการบ่อย ๆ อย่างแรงกล้า) พอรู้งี้แล้ว ก็เอาไปจินตนาการสิ่งที่อยากได้อย่างอื่นต่อดีกว่า 555 เออ พอพูดเรื่องบ้านแล้วยาวอ่ะ ช่างมัน แค่นี้พอก็ได้

ต่ออีกนิดเรื่องความเปลี่ยนแปลงของกิจกรรมที่ต้องมี คือต้องทำ ต้องเรียนรู้อะไรใหม่ ๆ เยอะแยะที่ไม่เคยทำ (มีบ้านเป็นของตัวเองครั้งแรก) ต้องเลือกเฟอร์นิเจอร์ ต้องทำความสะอาด ต้องดูแลสวน ตัดหญ้า แต่งต้นไม้ ทีนี้เราก็มารู้สึกว่า เห้ย ทำไมงานมันเยอะแยะไปหมดอย่างนี้วะ งานหลักที่มีก็ต้องทำอยุ่แล้ว แล้วอย่างอื่นเพิ่มเข้ามาอีก 100 อย่าง กลายเป็นว่า ต้องมาจัดเวลากันใหม่

ซื้อของเล่น

เล็งมานาน ในที่สุดก็ซื้อ ทั้ง ๆ ที่มันไม่สมเหตุสมผลเท่าไหร่ อย่างที่บอกว่าเล็งมานาน พอเจอปุ๊บ ใจสั่น อยากได้ พอมีเงินเลยซื้อ ป้ายทะเบียนรถนั่นเอง ตอนนั้นซื้อด้วยเหตุผลว่า เนี่ย ต่อไปมันไม่มีแล้วนะ เลขนี้อ่ะ มันจะ run ไปหมวดอื่น แบบอื่นละนะ เท่านั้นแหละ พอซื้อมาแล้วก็โอเคนะ สบายใจ รู้สึกดีที่มี

เลี้ยงหมา

ได้เลี้ยงหมาแบบ full time ครั้งแรก ในชีวิต จริง ๆ ชอบหมามาตลอด แต่ว่าไม่เคยคิดจะเลี้ยงดูอะไรแบบนี้เลยนะ ไม่เคยนึกถึง ว่าตัวเองต้องเลี้ยง เล่นหมาจรจัดก็โอเคแล้ว เล่นหมาคนอื่นก็โอเคแล้ว แต่ตอนนี้ คือเลี้ยงหมาแบบเต็ม ๆ ตั้ง 2 ตัว เจอปัญหาเยอะมาก มากกว่าที่คิดไว้ เวลาที่เล่นกับหมา สนุก เพลินก็มี แต่เวลาที่ต้องเครียด ต้องหาวิธีจัดการปัญหา สั่งสอน ดูแล ก็มีมากเหมือนกัน คิดจะถอยก็ถอยไม่ได้แล้ว เบื่อ ๆ ก็เอาไปทิ้งไม่ได้ 555

ไปเที่ยวต่างประเทศ

ตอนทำหนังสือเดินทาง รู้เลยว่ายังไงก็ต้องได้ไป และสุดท้ายก็ได้ไป ไปเห็นโน่นนี่ ได้ทำอะไรใหม่ ๆ ที่ไม่เคยทำอย่างออกนอกประเทศมีขั้นตอนอะไรบ้าง ก็ได้ทำ ไปเที่ยวแบบงบไม่ได้สูงมาก แต่ยังไงก็รู้สึกดีที่ได้ไป

ย้ายกลับมาสุราษฎร์

การย้ายกลับมาเนี่ย มีทั้งข้อดีและข้อเสีย เราเข้ากับที่บ้านไม่ค่อยได้ (หรือจริง ๆ กูเข้ากับใครไม่ได้เลย 5555555555555555555555555555) ถ้ากลับมาอยู่นี่ ก็ต้องเจอบ่อย เจอแล้วก็เซ็ง ๆ เบื่อ ๆ เครียด ๆ แต่พออยู่นี่ ก็ไม่เหนื่อยกับการเดินทางมากเหมือนอยู่กรุงเทพ แบบแค่ไปวิ่งในมหาลัย ฝั่งตรงข้ามเอง ต้องขับรถตั้ง 20 นาทีไรงี้ มาอยู่นี่ปัญหาหมด คือเลิกวิ่งไปเลย (ถุยยย)

...
คิดไม่ออกแล้ว ว่าต้องเขียนอะไรอีก แต่รู้สึกว่า สิ่งที่อยากเขียนจริง ๆ สิ่งที่เป็นตัวเราจริง ๆ ยังไม่ได้เขียนลงไปเท่าไหร่เลย เราสังเกตตัวเองตลอด สังเกตความรู้สึก ความคิดของตัวเอง วิธีที่มองตัวเอง มันค่อย ๆ เปลี่ยนไป บางทีก็คิดถึงเวลาเก่า ๆ ที่เราเคยมองตัวเองดีกว่านี้ (แต่อดีตไปกว่านั้น ก็เคยมองตัวเองแย่กว่าตอนนี้นะ) แต่ถ้ามองย้อนกลับไป เราก็ชอบตัวเองหลาย ๆ ช่วงนะ ถึงจะคิดว่า บางช่วง เราควรจะทำให้ได้ดีกว่าตอนนั้นก็ตาม พอนึกแบบนี้ ก็ทำให้เราทำให้ช่วงปัจจุบัน งงป่ะ งงก็เรื่องของมึง อิอิ จริง ๆ เรามีเพื่อนที่คุยกันเรื่องแรงบันดาลใจบ่อย ๆ นะ คุยกันทีไรก็แลกเปลี่ยนความเข้าในใจเรื่องแบบนี้กัน เรียกได้ว่าไม่ใช่ทุกคนที่พูดและฟังเรื่องแบบนี้ได้ มีไว้ ก็รู้สึกโอเคดี

พอมองย้อนไปที่ปีที่ผ่านมา ถือว่าเป็นปีที่ดีปีหนึ่งได้เหมือนกันนะ เรื่องใหญ่ ๆ ที่เกิดขึ้นคือได้ซื้อบ้าน ได้ไปต่างประเทศ แต่ชีวิตทุกวันนี้ของเรากลับมองแต่เรื่องทุกข์ยาก ปัญหา ไม่ได้มองสิ่งดี ๆ ที่เกิดขึ้นเลย (ถึงไม่ใช่เหมือนเรื่องดี ๆ ในนิยายแบบเกิดขึ้นแล้วใช้ชีวิตอย่างมีความสุขตลอดไปก็เถอะ ชีวิตมันมีปัญหาให้แก้เรื่อย ๆ) นี่คือความท้าทายของชีวิตนะ ว่าเราจะเลี้ยงดูอะไรในความคิดของเรา แล้วอะไรที่มันเติบโตเบ่งบานขึ้นในหัวสมอง อื่ม น่าคิดนะ ไม่ว่าเราคิดอะไรมาก ๆ มันก็มีอิทธิพลกับเขาทั้งนั้น ถ้ารู้แบบนี้ เราก็คิดเรื่องดี ๆ สิ คิดเรื่องความก้าวหน้าสิ นะ ดีไหม

วันนี้ใช้เวลาตั้งแต่หัวค่ำกลับ Blog (ทั้งย้าย setup ระบบ แก้ไฟล์รูป และเขียนอีก 2 post) ได้เขียนเรื่องราวแบบนี้ ก็ทำให้เราได้ทบทวนอะไรโน่นนี่มากมาย ดีทีเดียว

ชีวิตเปลี่ยนแปลงตอนเดือนพฤษภาคม

สวัสดี เราไม่ได้เขียน blog มานานมาก วันนี้ย้าย blog กลับมาที่ blogger อีกครั้ง สำเร็จเรียบร้อยแล้ว ใช้เวลานานกว่าที่คิด แต่ก็เรียบร้อยแล้ว ต่อไปคงไม่น่าจะมีปัญหาอะไรอีก blog นี้ เกิดขึ้นครั้งแรกที่ blogger.com นี่แหละ (ไม่เชื่อไปดูได้ i-pizad-sura.blogspot.com) แล้วก็ย้ายโดเมน อีก 2-3 ครั้ง ระหกระเหินกันมา อยู่มาได้ถึงวันนี้ 555 เขียนครั้งแรกตอนปี 2009 ตอนเข้ามหาลัยใหม่ ๆ แหละ ตอนนี้ ปีนี้ 2017 แล้ว ผ่านมาเร็วเหมือนกันนะ ประมาณ 8 ปี

และตอนนี้ blog noppadate.com ก็มี https แล้ว แฮร่ ไม่คิดว่าจะมี ไม่คิดว่าจะทำได้ (แบบฟรี ๆ ด้วย) มีแล้วก็ดี ก็สบายใจ

ชีวิตเปลี่ยนแปลงตอนเดือนพฤษภาคม

มาถึงหัวข้อที่เราเขียนว่า "ชีวิตเปลี่ยนแปลงตอนเดือนพฤษภาคม" เรารู้สึกแบบนี้มาสักพัก และคิดว่า จะมาเขียนเป็น blog เก็บไว้ คือเหตุการณ์สำคัญของชีวิตเรานั้น มักเกิดขึ้นในเดือนพฤษภาคม ไม่รู้ว่าบังเอิญหรือเปล่า คือเราเกิดเดือนพฤษภาคม และเดือน 5 เนี่ย มันจะเป็นเดือนที่ทั้ง จบ ม.6 แล้วเข้ามหาลัย ก็เดือนนี้ สัญญาหอก็จะครบเดือนนี้ แล้วก็จะย้ายหอ ก็ต้องเป็นเดือนนี้แหละ พอจบมา มันก็เป็นแบบนี้อีกเรื่อย ๆ ซื้อรถตอนเดือนพฤษภาคม ใกล้ ๆ กับวันเกิด เช่าบ้าน ย้ายบ้าน ไปอยู่หอก็พฤษภาคม และมาปีนี้ ซื้อบ้านตอนเดือนพฤษภาคมอีก ย้ายเข้าบ้านใหม่ ก็ปลายเดือนพฤษภาคม ไม่รู้ว่ามันบังเอิญไหม แต่เรารู้สึกว่า อะไร ๆ มันเปลี่ยนแปลงตอนเดือนพฤษภาคมจริง ๆ (เลขอายุก็เปลี่ยนด้วย ตอนเดือนนี้)

ไม่ได้เขียนนาน จนไม่ค่อยรู้ว่าต้องเขียนอะไรบ้าง จำสไตล์การเขียนของตัวเองไม่ได้ด้วย เกร็ง ๆ ยังไงไม่รู้ จริง ๆ อยากเขียนให้ได้บ่อย ๆ มาตลอดนะ ทำได้แค่อยาก แต่เอาเวลาไปทำอย่างอื่นซะมากกว่า ถ้าเขียนไว้ แล้วได้กลับมาอ่าน เราจะรู้สึกว่า เวลาที่ผ่านไปนั้น ไม่ได้ผ่านไปเฉย ๆ มันมีอะไรตรงนั้น และเราเก็บมันไว้ได้ ทิ้งไว้นาน ๆ แล้วกลับมาอ่านใหม่ แล้วรู้สึกว่า เราได้กลับไปช่วงเวลาเหล่านั้นจริง ๆ status ใน twitter กับ facebook สู้ไม่ได้เลย (fb ไม่ค่อยพิมพ์อะไรลงไปอยู่แล้ว)

เมื่อหลายปีก่อน ตอนเริ่มเขียน blog เราจะเชื่อมโยงการเขียน blog กับการยิ้ม หรือมีความสุขอะไรพวกนั้น วันนี้ก็จะขอทำแบบนั้นอีก

ยิ้มหน่อยครับ : )