วันเสาร์ที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

ยิ้ม 45 ความประทับใจ "สมบัติทัวร์"

เรื่องเกิดขึ้นมาเกือบเดือนแล้ว แต่ขี้เกียจเขียน วันนี้มีเรื่องใหม่จะเขียน เลยต้องเขียนเรื่องนี้ก่อน เรื่องมันมีอยู่ว่า...

วันที่ 7 เมษายน เป็นวันสุดท้ายของการเรียนซัมเมอร์ช่วงแรก แล้วจะปิดช่วงสงกรานต์ แล้วเปิดมาสอบ Midterm หลังเรียนเสร็จ ตอนเย็นก็เริ่มหาตั๋วรถกลับบ้าน (ไม่เคยจะจองล่วงหน้า ตื่นเต้นดี กร๊ากๆ) โทร.หาสมบัติทัวร์ ถามว่าวันที่ 8 (พรุ่งนี้) มีตั๋วรึเปล่า ทางสมบัติทัวร์ (คงเป็นที่สายใต้) ตอบมาว่า "หมดแล้วค่ะ" .. โอ้ว ชิท ไม่นะ กรุต้องกลับรถไฟชั้นสามเหรอเนี่ย เดินดีกว่ามั้ย 55+ วางโทรศัพท์จากสมบัติทัวร์ ก็เริ่มกระสับกระส่าย เลิ่กลั่ก ทำอะไรไม่ถูก แผ่นหลังเริ่มเย็นวูบ ใต้ตาเริ่มเกร็ง ท้องไส้ปั่นป่วน (เกินไป ๆ ไม่มีรถกลับบ้านรึนิวเคลียร์ถล่มโลกฟระ 55+) ก็เริ่มมาคิดกับเพื่อนที่อยู่ตรัง ว่าจะทำไงดี ตั๋วช่วงนี้คงหายาก ไปรถไฟคงเหลือแต่รถไฟชั้น 3 แน่นอน ไม่รู้ว่าจะได้ยืนรึได้นั่งด้วย ครั้งที่แล้วกลับบ้าน Mang เอ๊ย คนจีน 3 คนนั่งล้อมกุเลยเสือกยกTeen มาวางข้างบนอีก นิสัยเสียโคตร ... คิดไปคิดมา เอ๊ รึว่าจะกลับวันนี้เลยดี (ถือว่าฉุกละหุกมาก เพราะตอนนั้นประมาณ 5 โมงเย็นแล้ว และรถไปสุราฎร์ฯ ส่วนมากจะออกทุ่มครึ่งถึงสองทุ่มครั้ง ซึ่งแสดงว่าจะมีเวลาเตรียมตัวประมาณ 30 นาที เพราะนั่งรถไปกว่าจะถึงสายใต้ ไกลมาก) เลยโทร.หา สมบัติทัวร์ อีกที ว่าวันนี้เย็นมีตั๋วมั้ย ปรากฎว่ามีครับ ก็เลยรีบจับเสื้อผ้ายัดเป้อย่างรวดเร็ว อะไรใกล้ตัวหยิบไว้ก่อน หนังสือ เสื้อ กางเกงนิดหน่อย เพื่อนไปด้วย ไปลงสุราษฎร์แล้วก็นั่งรถต่อไปตรัง และรอเพื่อนเอาผ้าที่ซักอยู่มาตาก โคตรนาน (ตอนแรกนึกว่าไปทันแล้ว) แล้วก็นั่งรถตู้ไปฟิว(ตอนนี้เริ่มพิมพ์เร็ว เพราะไม่ได้เข้าเรื่องซักที) แล้วก็นั่งรถตู้ต่อไปสายใต้ใหม่ ตอนอยู่ในรถตู้ รู้สึกปวดหัวโคตร ไม่รู้ว่ามันอึดอัดรึว่าไร แล้วก็ไปถึงสายใต้จนได้ ปรากฎว่า ไปที่สมบัติทัวร์ ไปถามว่าเหลือตั๋วมั้ย ปรากฎว่าเหลือตั๋วใบเดียว ใบสุดท้าย !! (ตอนนั้นคุยกับเพื่อนแล้วว่าจะหารถให้มันไปลงตรังเลย) พอเราซื้อตั๋วสมบัติทัวร์เสร็จ ตอนนั้นเพื่อนก็ไปหารถตรัง ปรากฎว่าไม่มี ++ อ้าวว กรู ซื้อตั๋วสมบัติทัวร์ไปแล้ว มีใบเดียวด้วย ทีนี้เพื่อนก็ต้องไปรถบขส. ไปลงสุราษฎร์เหมือนเดิม แต่ต้องแยกรถกัน เราก็รู้อยู่แก่ใจว่ารถที่เราจะไป มันสบายกว่ารถที่เพื่อนไป (รถบขส.ไม่ค่อยต่างกับปอ.เท่าไหร่) ก็รู้สึกผิดและ ไม่รู้จะทำยังไง ค่อยขอโทษมันแล้วกัน ก็ไปขึ้นรถเลย เพราะถึงเวลาออกแล้ว ตอนนั้น นั่งบนรถ เรานั่งแถวหลังสุด ติดทางเดินทางขวา (นึกออกมั้ยหว่า 55+) แต่ !! ปัญหามันเกิดตรงนี้แหล่ะ กางเกงยีน เดฟ แต่ไม่ฟิตมากหรอก มันใส่กระเป๋าตังค์ไม่ได้ แล้วก็ไม่ยอมเอาใส่เป้ไว้ แต่เสือกทำไงรู้มั้ย นั่งแล้วเอาไว้ใต้ขา (คิดได้ไงฟระเนี่ย ที่ไหนสอนทำ) แล้วก็นั่งไปเรื่อย เที่ยงคืนก็พักกินข้าว ก็เอาลงไปด้วย ก่อนถึงเที่ยงคืนนอนไม่หลับเลยนะ ไม่รู้เป็นไร เที่ยงคืนรถจอดกินข้าว ก็ลงไปกิน ขึ้นรถมาก็เอากระเป๋าตังค์ไว้ใต้ขาเหมือนเดิม เหอๆๆ แล้วทีนี้ก็นอนหลับไป ..นั่นไง เหอๆ ตื่นมาอีกทีที่ไหนรู้มั้ย ?? ..ไม่รู้เหมือนกัน !! แต่สถานีมันคุ้น ๆ เหมือนสุราษฎร์เลยนี่หว่า (บ้านตัวเองแท้ๆ) ตื่นก็ตอนคนที่นั้งติดหน้าต่าง(ข้าง ๆ)ปลุก แล้วก็บอกว่า โทษครับ ขอทางหน่อย จะลง เราก็หลบให้ แล้วก็ทำท่านอนต่อ แต่เห๊ย นี่มันที่ไหนวะ เลยถามคนที่นั่งข้างหน้า (ตอนนั้นคนลงไม่เยอะเพราะเป็นรถเสริม มีไปที่อื่นต่อด้วย) "โทษครับ นี่สุราษฎร์รึเปล่าครับ" (ทำหน้าโง่ๆ ด้วย 55+) คนข้างหน้าก็บอกว่า ไม่รู้เหมือนกันครับ อีกคนดูวัยรุ่นหน่อยก็บอกว่า เนี่ยสุราษฎร์แล้วครับ เอ้าเวร ถึงแล้วนี่หว่า ยังอยากนอนต่ออยู่อีก ก็เลยรีบหยิบเป้ รีบ ๆ แล้วก็เดินลงมา เออ ถึงซะที อากาศดี๊ดีเนอะ (ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเล้ยย กระเป๋าตังค์มึงอยู่บนรถ) ลงมาแล้วก็นั่งรถเพื่อน เดี๋ยวจะไปส่งมันที่ตลาดเกษตร 2 ไปขึ้นรถต่อไปตรัง นั่งไปก็เอ๊อ เช็คผลบอลดีก่า หยิบมือถือมา นั่งเล่น นู่น นี่ ซักพักใหญ่ ๆ เพื่อนก็มา ตอนนี้สว่างและ ก็พามันไปถามที่ประชาสัมพันธ์ว่าจะไปตรังยังไง เค้าก็บอกว่าต้องไปตลาดเกษตร 2 (ก็รู้อยู่แล้วแต่ถามให้แน่ใจ เหอๆ) ทีนี้ไอพวก 2 รถรับจ้างก็มาถามจั้ง ว่าจะไปไหน ตื้ออยู่นั่นแหล่ะ แต่ไม่ไป เพราะจะไปรถเมล์ ถูกดี เหอๆ ก็มีตาลุงคนนึงจะไปตรังเหมือนกัน เลยพาแกมาด้วย แล้วก็ได้ขึ้นรถเมล์ (ที่สุราษฎร์เรียกรถบัส วัยรุ่นบางคน ..รึกูคนเดียว เรียกรถส้ม เพราะมันเป็นรถบัสคันสีส้ม) แล้วก็รู้ตัวตอนนี้แหล่ะครับ ตอนจะหยิบตังค์มาจ่ายค่ารถเมล์ ตอนแรกคิดไว้และ ว่าจะเลี้ยงค่ารถเพื่อน แล้วพาไปเลี้ยงข้าว ประมาณว่า เห้ย บ้านกู เดี๋ยวเลี้ยงเอง ฮ่าๆๆ เหยดดด ต้องมายืมตังค์เพื่อนซะงั้น (และก็เพิ่งนึกออกเมื่อกี้เองว่ายังไม่ได้ใช้คืนมันเลย เวรแล้วๆๆ) ยืมมาร้อยนึง พร้อมทำหน้าเหม่อลอย ..กูพลาดแล้ว กูลุกออกมาเลย ไม่ได้เอาเป๋าตังค์ใต้ขามาด้วย T.T Mang เอ๊ย กระเป๋าตังค์เพิ่งหายไปเอง นี่ก็จะหายอีกแล้วเหรอ บัตรต่าง ๆ นานา เพิ่งไปทำมาครบเลย ATM บัตรประชาชน บัตรนักศึกษา ใบนัดหมอ ตังค์อีก 500 กว่า นั่งไปไม่พูดไม่จากกะเพื่อน (ตอนนี้ตาลุงนั้นอยู่ด้วย) รู้สึกว่าเขียนไป ๆ เนี่ยวงเล็บโคตรเยอะเลยว่ะ เป็นไรกับวงเล็บมากป่าวเนี่ย 55 ไม่เป็นไรๆ ต่อๆ เออ นั่นแหล่ะ รถเมล์ผ่านหน้ารร.เราก็ชี้ให้เพื่อนดูว่า เนี่ย ๆ รร.เรา เจ๋งป่าว แล้วก็นั่งเงียบเหมือนเดิม เดินเข้าตลาดเกษตรมา เดินไปเรื่อย ๆ พาเพื่อนไปหารถได้แล้ว แล้วก็มีเบอร์โทร.เข้ามา เป็นเบอร์แปลก ใครรู้มั้ย !! พนักงานของสมบัติทัวร์ โทร.มาครับ โอ้โห้ เมพขิงๆ เลยวะ บร๊ะเจ้า เป็นไปได้ยังไงเนี่ย สุดยอด ๆ เค้าเก็บมาให๊ โอ๊วว ไม่รู้จะพูดยังไง คุยไปคุยมาเค้าบอกให้ไปรับตอนเย็นที่ช่องขายตั๋วสมบัติทัวร์ ที่บขส. ก็ดีใจและ โลกนี้ช่างสดใส The Brighter Day จริง ๆ (คือไรวะ) แล้วก็กลับบ้าน ๆ ไม่ได้โทร.หาเพื่อนที่นั่งรถต่อไปตรังเลย ปล่อยให้มันนั่งรถบขส.คนเดียวแล้วยังไม่พามันไปกินข้าว แล้วยังยืมตังค์มันอีก (ทำไมทำแบบนี้ .. ทุกอย่าง control ไม่ได้ แต่ก็ขอโทษด้วยจริงๆ) นอนหลับซักตอนบ่าย ๆ ตื่นอีกทีตอนหัวค่ำและ ไปล่างหน้าล่างตา อ้าววว เพิ่งนึกได้ ต้องไปเอาเป๋าตังค์กะสมบัติทัวร์ นี่หว่าเลยรีบซิ่งม.ไซต์ไป อย่างเร็ว ยิ่งรีบก็เหมือนยิ่งช้า ขับเร็วสุดเท่าที่เราจะเร็วได้ (เวฟร้อยอะนะ 55+) พอไปถึงก็ถามพนักงานสมบัติทัวร์ ถามไปถามมาเหมือนไม่รู้กระเป๋าตังค์อยู่ไหน ..อ้าวว ใจเริ่มแป้วอีกแล้ว เลยโทร.ไปถามเบอร์ที่โทร.มาเมื่อเช้า ปรากฎว่าเค้าเอากระเป๋าตังค์เราติดไปกทม. พรุ่งนี้เช้าถึงจะมารับได้ใหม่ เหอๆ แต่ตอนนั้นก็ยังเชื่อว่าจะได้กระเป๋าตังค์คืน ก็เลยกลับบ้าน อีกวันมาใหม่ ที่ที่บ้านบอกว่า ให้ขับรถไปอีกทางนึง ทางนี้ใกล้กว่า (เป็นทางประมาณว่าชนบทก่า รถน้อย ถึงเร็ว แต่ไม่เคยขับมา เพราะคิดว่ามันจะไกลกว่าซะด้วยซ้ำ ) ก็บอกว่าไม่เอาอ่ะ ไปทางเดิมดีก่า แต่พอขับมาก็มาทางใหม่ เหอๆ ไม่ชอบให้สั่ง แต่ถ้าคิดเออ่ะไปได้ 55+ ขับไปเรื่อย ๆ ทำไมมันไม่ถึงซะทีวะ สงสัยจะเลยแล้ว T.T แต่ก็ขับไปเรื่อย ๆ จนถึง เอากล้องถ่ายรูปไปด้วย แต่ก็ไม่ได้ถ่ายอะไรมากมาย ได้เป๋าตังค์คืนจริงด้วยเจ้าหน้าที่สมบัติทัวร์ ให้กรอกข้อมูลการรับของคืนด้วย ..เชื่อมั้ยว่าตอนนี้เปิด Photoshop เพื่อ resize รูปอยู่ทั้ง ๆ ที่ ACD See ก็ทำได้  - -"



นี่ครับซุ้มขายตั๋วสมบัติทัวร์ ที่ไปรับกระเป๋าตังค์คืน เหอๆ เจ้าหน้าที่สมบัติทัวร์ใจดี และดูมีความรับผิดชอบดีครับ



พี่คนนี้เลยครับ พี่ผู้หญิงคนนี้แหล่ะ เหอๆ

โพสนี้ เพื่อแสดงความความขอบคุณสมบัติทัวร์ครับ และขอบอกว่าจะใช้บริการของสมบัติทัวร์ไปเรื่อยๆ ตอนไปเชียงใหม่ก็ไปกับสมบัติทัวร์ครับ (ตอนนั้นนั่งสมบัติทัวร์ครั้งแรก) และที่ประทับใจและวิ้งค์มาก ๆ ก็คือ ตอนกลับกทม.ผมก็ซื้อตั๋วสมบัติทัวร์อีกครับ ผมก็เดินไปถามแถว ๆ ช่องจอดรถ(ชานชาลาอ่ะแหล่ะ) ที่สมบัติทัวร์จอดอยู่ ผมก็ถือกระเป๋าตังค์ใบนั้นไปด้วย คนที่ใส่ชุดคนขับคนนึงก็มองกระเป๋าตังค์ผมแล้วพูดแบบยิ้ม ๆ ว่า กระเป๋าตังค์เก็บดี ๆ นะครับ โอววว สุดยอดว่ะพี่ ผมน้ำตาแทบร่วงเลย แล้วก็พาผมไปขึ้นรถ ผมก็ได้แต่ยิ้ม ยิ้ม ๆ อย่างเดียว แทนที่จะพูดขอบคุณพี่เค้า (คือมันทำให้เดาได้ว่าพี่คนนี้แหละเก็บกระเป๋าตังค์ไว้ให้ และเบอร์ที่โทร.มาหาเมื่อเช้าวันนั้นก็เอาจากตอนที่เราซื้อตั๋ว เค้าจะขอเบอร์โทร.ไว้)

ขอบคุณสมบัติทัวร์มาก จริง ๆ จากใจ

นั่งรถกลับมา มีความสุขดี๊ ช่วงสงกรานต์ ไม่มีรถเข้าม.ต้องนั่ง Taxi จากอนุสาวรีย์ เหอๆ สองร้อย แพงเช็ด.. ไม่เป็นไร ^__^

..กลับมาถึงม. บัญชี Adsense โดนแบน เงิน เกือบ 60,000 ในบัญชี มันไม่คืนให้ด้วย เหอๆ ไม่เป็นไรครับ กูทำผิดกฎเอง ทำใหม่ก็ได้ ถือว่าทำบุญใหญ่ช่วงสงกรานต์ (มากที่สุดในชีวิต 55+) ตอนนี้มีบัญชีใหม่ใช้แล้ว เอาของพี่มาใช้แทน เหอๆ

ปล. ที่ต้องเน้นคำว่า "สมบัติทัวร์" เพื่อต้องการช่วยให้เครดิตสมบัติทัวร์เวลา search Google เจอบทความนี้ จะได้เจอเรื่องดี ๆ ของสมบัติทัวร์
ปล.2 ไม่อยากเขียน blog เพราะเขียนแล้วมันยาวงี้แหล่ะ คนเขียนก็ขี้เกียจเขียน คนอ่านก็ขี้เกียจอ่าน 55+
ปล.3 มีเรื่องซึ้งใจจะเขียนต่ออีกโพสนึง จะมีแรงเปล่าไม่รู้

ยิ้มหน่อย ^_______^

1 ความคิดเห็น so far

แสดงความยินดีด้วยครับ


EmoticonEmoticon