วันเสาร์ที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

ยิ้ม 46 สอนหนังสือเด็ก + หาเงินบริจาคช่วยน้องหมา

วันนี้ต้องตื่นแต่เช้าไปสอนหนังสือเด็กที่ชุมชนรถไฟอีก ไปเป็นครั้งที่ 2 แล้ว ครั้งแรกก็เสาร์ที่แล้ว เพื่อนชวนไป ตอนไปก็ไม่คิดไรมาก คิดแค่ว่าไปช่วยคนอื่นบ้าง คิดแค่นี้เอง ...

วันนี้ตื่นเพราะเพื่อนโทร.มาปลุกหลังจากตื่นเองแล้วตอนแปดโมงกว่าแล้วนอนต่อ 55+ รีบอาบน้ำกินข้าว ไปขึ้นรถตู้อนุสาวรีย์ นั่งรถไฟฟ้าต่อไปลงอารีย์ เดินไปซักพักถึงศูนย์ world carp มาจากคำว่าไรจำไม่ได้แล้ว เดินไปก็เจอ มีคุณครูหน้าใหม่สองคน คนนึงเคยมาสอนครั้งนึงแล้ว คนนึงมาครั้งแรก เป็นพี่น้องกัน เรียนวิศวะที่เดียวกัน (พี่สาวน่ารัก น้องชายร่างใหญ่) วันนี้มีแนะนำองค์กรด้วย ก็ขึ้นไปฟังบนบ้าน(สนง.มีลักษณะเหมือนบ้านคนธรรมดา แต่มีอยู่กันหลายคน ส่วนมากเป็นนักศึกษา) พอไปฟังก็เข้าใจอะไรเกี่ยวกับองค์กรนี้มากขึ้น (ทั้ง ๆ ที่อาทิตย์ก่อนก็ไปสอนหนังสือเด็กแล้ว แต่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับองค์กรมากนัก) แนวคิดหลัก ๆ คือฝึกความเป็นผู้นำ ผู้นำไม่ได้หมายความว่า ผู้นำแบบผู้นำอิรัก ผู้นำประเทศ(หน้าหล่อ ณ ราบ 11) ผู้นำม๊อบไรพวกนี้เลย แต่เป็นผู้นำในการเป็นตัวอย่างที่ดีแก่คนในสังคม (ขนาดนั้นเลย) และก็สร้างสรรค์สังคมให้เป็นเหมือนครอบครัวเดียวกัน มีชีวิตอยู่เพื่อผู้อื่น ไม่ใช่เพื่อตนเองอย่างเดียว (คือ...ผมจับใจความหลัก ๆ ได้แบบนี้แหล่ะ และก็คิดว่าก็คงเป็นแบบนี้แหล่ะนะ)

ฟังแล้วก็เข้าใจมากขึ้น แล้วก็กินข้าวกับพวกพี่ ๆ เค้า พี่เค้าทำกับข้าวให้กิน ใจดีมาก

วันนี้ก็ไปสอนหนังสือน้องที่เดิม น้องมีตั้งแต่อนุบาล 1 ถึงป. 4 ส่วนมากก็น่ารัก นิสัยดี ตั้งใจเรียน ที่เหลือเราไม่พูดถึง 55+ วันนี้สอนไม่เหนื่อยอย่างที่คิด และก็สนุกเหมือนเดิมเพราะน้อง ๆ ตั้งใจเรียน แล้วก็ไม่ได้สอนอะไรยากมากมาย ก็มีวิชา คณิต ไทย อังกฤษ ศิลปะ (น้องชอบมาให้สอนให้วาดรูปดาว กะรูปหัวใจ เหอๆๆ) สอนเสร็จประมาณบ่ายสามก็ให้น้อง ๆ เล่นเกมส์เป่ายิ้งฉุบแล้วต่อแถว เหมือนที่เคยเล่นที่รับน้องคณะ แฮ่ะๆ แล้วก็แจกหนมน้อง ๆ จากนั้นก็กลับมาที่บ้านต่อ ซ่อมคอม 2 เครื่องให้พี่ที่บ้าน word carp แต่เหมือนทำไม่เสร็จเลย เพราะเอาแต่แผ่น window ไปแล้วก็ไม่ได้เอา flash drive โปรแกรมไป (ลืมไว้ที่บ้านตอนสงกรานต์) ตอนเย็นก็ทำกับข้าวกินกันอีก แล้วก็มานั่งซ่อมคอมต่อ ก็ขอโทษพี่เค้าที่ทำให้ไม่เสร็จ..

ก็สนุกดีนะ ดูไม่ไร้สาระดี แต่ที่ประทับใจสุดๆๆๆ วันนี้คือ

ก่อนกลับ เราก็เล่าให้พี่เค้าฟังว่า เนี่ย วันที่ 4 เนี่ย วันอังคารใช่ป่ะ วันเกิดเรา เราจะไปบ้านสงเคราะห์สัตว์พิการที่ปากเกร็ด พี่จะฝากทำบุญด้วยมั้ย ก็เล่าให้พวกพี่ฟัง ว่ามีสัตว์พิการ หมาพิการเยอะแยะเลย เนี่ยเค้ากะลังสมทบทุนสร้างที่เผาศพให้น้องหมาอยู่พี่จะฝากทำบุญมั้ย พี่เค้าก็ถามนู่นนี่ รายละเอียด ก็เล่าให้ฟัง เล่าให้ฟังเรื่องหมาที่บ้าน เล่าเรื่องหมาพิการที่มูลนิธิ พี่เค้าก็สนใจ แล้วก็ให้เงินบริจาคมา พี่ทราย 40 แหวน 40 พี่บุ๋ม 20 พี่เมย์ 20 และ พี่โอ 104 บาท

ตอนเดินออกมา รู้สึกดีใจมาก ที่พี่ ๆ ให้ตังค์ทำบุญเยอะขนาดนั้น พี่เค้าใจดีมากด้วย ไม่รู้จะอธิบายยังไง ว่าดีใจ และรู้สึกดีขนาดไหน

เนี่ยแหล่ะน้าา ถ้าไม่กล้าตัดสินใจไปทำไรเพื่อส่วนรวม คงไม่เกิดเรื่องน่าดีใจขนาดนี้ ถือเป็นความสุขอย่างนึงเลย

วันนี้ถือว่าไม่ใช่แค่ "ยิ้ม" อย่างเดียว แต่เป็น "ยิ้ม.. อย่างมีความสุข" ด้วย

ถึงตอนนี้นึกถึงประโยคที่ว่า "ความสุขไม่ใช่สิ่งที่เราสร้างขึ้น แต่เป็นสิ่งที่ต้องค้นหา" เพราะว่า.. ความสุข มันมีอยู่แล้วไงล่ะ ...

วันนี้คุยกับพี่สาว คุยกับแม่ แม่กับคนที่บ้านเป็นห่วงมากเรื่องผลการเรียน พี่ก็โทร.มา แต่บอกไปว่า ไม่ต้องเป็นห่วง ไม่มีอะไรน่าห่วง แม่ก็บอกให้อ่านหนังสือเยอะๆ (เอ๊ะ ลืมบอกแม่เรื่องค่าลงทะเบียน เหอๆๆ ออกตังค์ตัวเองไปแล้ว)

วันนี้เขียน blog ได้ยาวจริง ๆเลย

จะมีใครบริจาคให้น้องหมาอีกบ้างมั้ย ?? ^ ^


EmoticonEmoticon