วันจันทร์ที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

--- Shut down สมอง

Tags

21:53 วันจันทร์ ที่ 5 กรกฎาคม 2553

ตอนนี้เป็นความรู้สึกที่อยากจดจำ อยากเก็บไว้มากที่สุด

ตอนนี้ ไม่รู้สึกยินดี ยินร้าย กับสภาพภายนอก ไม่คิดอะไร ไม่มีความอยากจะคิดอะไร รู้สึกชอบความรู้สึกแบบนี้
ตอนนี้ ยังมีสติอยู่ ทำอะไรได้ทุกอย่าง แต่ไม่มีความต้องการอะไรเลย ไม่มีความอยากต่าง ๆ แม้แต่อยากจะมีตัวตน
ตอนนี้ รู้สึกกลัวว่าความรู้สึกแบบนี้จะหายไป เพราะวันนี้ 4 ทุ่มต้องจัดรายการวิทยุ(ออนไลน์) ซึ่งถ้าจัดรายการ ก็ต้อง boost ตัวเองให้มีชีวิตชีวากว่าทีี่เป็นอยู่ตอนนี้

อาการแบบนี้เริ่มขึ้นเมื่อตอนประมาณเกือบ 3 ทุ่มตอนดูของอยู่ใน 7-11 อยู่ ๆ ก็ไม่อยากคิดอะไร คิดอะไรก็คิดไม่ออก แต่รู้สึกดี เพราะสามารถตัดเรื่องหนักสมองออกไปได้ เรื่องหนักสมองคือเรื่องไร้สาระ ความอยากจะมีตัวตน ในสายตาคนอื่น การที่เกิดอาการแบบนี้ทำให้รู้สึกสบาย ไม่ต้องดิ้นรนอะไร ไม่ต้องใช้ความคิด (แต่จะถ้าจะใช้ก็ดึงออกมาได้) บางทีก็คิดว่าอาการแบบนี้เป็นอาการที่ "มีสมาธิ" มากกว่า เพราะไม่มีอะไรมาแทรกในความคิดได้ นอกจากเรื่องที่อยากคิดจริง ๆ

ก็อย่างที่บอก ผมกลัวอาการแบบนี้จะหายไป จึงขอจดบันทึกเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นวันนี้...

ตื่นปกติ 7:30 นาที เพราะตั้งปลุกไว้ตั้งแต่เมื่อคืน เมื่อคืนนอนหลับช้า ทั้ง ๆ ที่ง่วง เสียงนาฬิกาปลุกเป็นเหมือนเสียงนาฬิกาปลุกจริง ๆ (เสียง กริ๊งงงงงงง ที่นาฬิกาปลุกทั่วไปใช้) ตื่นมา เข้าห้องน้ำ ตอนเข้าห้องน้ำก็กด Twitter แล้วก็ tweet ไป 1 ครั้งว่า "ง่วงมาก" หรืออะไรประมาณนี้ เมื่อเข้าห้องน้ำเสร็จ ยังไม่แปรงฟัน รู้สึกไม่ไหว กลับมานอนต่อ คิดว่าวันนี้จะโดดเรียน น้องปูโทร.มา ผมก็บอกว่าจะโดดเรียน แล้วก็นอนต่อ ตื่นอีกทีประมาณ 12:20 ก่อนหน้านั้นประมาณ 10 โมง หรือ 11 โมง ตื่นมาดูนาฬิกาครั้งนึง แล้วก็นอนต่อ ตื่น 12:20 ก็อาบน้ำ แล้วก็แต่งตัว วันนี้ต้องใส่เสื้อ shop เพราะว่าคิดว่าไม่มีเสื้อนักศึกษา แต่จริง ๆ มี อยู่ในตู้อีกตัวนึง วันนี้มัดผมไปเรียน เจอยางมัดผมอันเก่าแล้ว เป็นสี ๆ ยืดดี แบบที่เพิ่งซื้อมา อันดำ ๆ ใช้ไม่ดี ไปเรียนก็ไปนั่งแถวหลังห้องเหมือนเดิม ก็คุยเล่นกับเพื่อนนิดหน่อย ผมนั่งแถวหลังนั้นมีคณะอื่นนั่งอยู่ก่อนแล้ว มีทั้งผู้หญิงและผู้ชาย ผู้หญิงที่นั่งใกล้ ๆ ผม ดูหุ่นดี ขาว แต่หน้าตาก็ธรรมดา ไม่ขี้เหร่อ ไม่ถึงกับน่ารักจนเกินไป เรียนกับอาจารย์คณะสัง-วิทย์ อาจารย์ดูเหมือนเป็นคนจีน ชอบพูดแล้วใส่อารมณ์ในหน้าตา ตอนเรียนก็ฟังอาจารย์ กดมือถือไปบ้าง แต่ wireless ต่อไม่ติด เลยต้องใช้ edge แต่ก็ไม่ค่อยติดเหมือนกัน เมื่อวานโหลด app. tweet caster มาใช้ รู้สึกว่าดีขึ้น แต่ยังไงก็ยังอืดอยู่ดี ตอนเรียนเลยลบออก แล้วโหลด twidroid มาใช้เหมือนเดิม ปรากฎว่าใช้ดีมาก ตอนนั้นรู้สึกอยากซื้อตัว Pro มาใช้ ราคาแค่ 3.99$ (แต่ตอนหลังมาคิดว่าตัว pro มี option มากกว่าตัวธรรมดาแค่เปลี่ยนธีม กับเขย่าเครื่องและ refresh เท่านั้นเอง ซึ่ง tweet caster มีลูกเล่นเหล่านี้) (เมื่อพิมพ์ถึงตรงนี้ มีรุ่นพี่ลีดโทร.มา ถามว่าวันเสาร์จะไปเที่ยวด้วยกันมั้ย ก็คุยกันซักพัก แล้วก็วางสายไป ตกลงว่าจะไปเที่ยวดัวย) วิชา SO (พิมพ์ถึงตรงนี้ น้องปูโทร.มา เราบอกว่าจัดรายการกับเขียน blog อยู่) (ตอนผมเขียนถึงตรงนี้ เวลา 22:13 นาทีแล้ว ถึงเวลาต้องจัดรายการ ต้องไป login เข้าจัดรายการก่อน) วิชา SO วันนี้ต้องแปลงาน แล้วตอบคำถาม งานภาษาอังกฤษ ต้องแปลแล้วก็มาตอบคำถามที่อาจารย์ตั้ง 3 ข้อ โจทย์งง ๆ แบ่งกลุ่ม 4 คน เราเอามือถือมาแปล มี app. ดิกชันเนรีที่ถ่ายรูปแล้วแปลศัพท์ได้เลยด้วย (แต่บางคำก็แปลไม่ออก มันก็ทำเป็น .... ไว้) ตอนหลังใช้ url ท้ายบทความที่อาจารย์ให้มา แปลใน Google Translate แล้วอาจารย์ก็มาขอมือถือดู แล้วอาจารย์บอกว่าเคยมีคนแปลมาแบบนี้อาจารย์ให้ 0 เลย เราก็บอกว่า "แต่นี่เราไม่ได้แปลแบบนี้ (คือแค่เอามาตอบคำถาม) อาจารย์คงไม่ให้ 0 ใช่มั้ยครับ?" แล้วก็นั่งแปลกันต่อ สักพักอาจารย์เห็นว่าคงแปลไม่เสร็จเลยสั่งเป็นการบ้าน ให้ส่งพรุ่งนี้เที่ยงใต้ตึกสังคมวิทยา ก็ลงจาก SC มา ไปส่งเพื่อนที่ Park ตอนกลับมาหน้าเมนสเตเดี้ยม มีรถเก๋งสีบรอนคันหนึ่งออกมา เกือบชนเรามาก ๆ ผมก็หันไปมองหน้า(ผมขับมอเตอร์ไซค์) เป็นผู้หญิง แล้วก็มีคนอื่นอยู่ในรถอีก ตอนผมไปมองหน้าเค้า เค้าเหมือนจะชะเง้อออกมาดูที่หน้ารถเค้าว่าชนรึเปล่า ผมตกใจ กึ่งอารมณ์เสียตอนนั้น แต่พอเห็นว่าเป็นผู้หญิง อารมณ์เลยลงมา (ไม่แน่ใจว่าเพราะอะไร เพราะว่าเค้าเป็นผู้หญิงรึเปล่า?) มารอเพื่อนหน้าหอในหญิงเพื่อรอซ่อมคอมให้ แต่กดในมือถือหาเบอร์ไม่เจอ อาจหายไปตอนอัพรอมมือถือใหม่ เจอเพื่อนอยู่แถวนั้นพอดี เลยถามเบอร์ เพื่อนไม่มี แล้วก็เจอเพื่อนอีกคน ขับมอเตอร์ไซค์มา ก็ไปถามว่ามีเบอร์.. รึเปล่า ปรากฎว่ามี แต่พอโทร.ไปไม่ติด เป็นเบอร์ดีแทค (ตอนเจอ..ก่อนเข้าเรียนบอกว่า เดี๋ยวโทร.ไปหา แล้วถามว่าระบบอะไร ..บอกว่าเป็นวันทูคอล มารู้ทีหลังว่าเป็นเบอร์เก่า) ก็รีบกลับหอ เจอเพื่อนที่ทางม้าลาย ก็ทักทายนิดหน่อย แล้วรีบกลับหอ เหมือนมีจุดหมายอะไรบางอย่าง แต่ไม่รู้คืออะไร จุดหมายในใจตอนนั้นคือ ต้องกลับหอให้เร็วที่สุด แล้วก็กลับมาถึงหอ เจอผ้าที่ซักไว้เมื่อคืน อยู่ในตะกร้า มีคนเอาออกมาให้แล้ว และผ้าคงแห้งแล้ว เพราะซักไว้ตั้งแต่เมื่อคืน ก็ยกผ้าขึ้นมา แล้วก็เปิดคอม เพราะก่อนออกจากหอเมื่อตอนเที่ยงป้าเจ้าของหอบอกว่า วันนี้เปลี่ยนสายเนตแล้ว เนตน่าจะแรงขึ้นมาก ๆ ผมก็เปิดคอมเข้า speedtest ดู ปรากฎว่าความเร็วไม่ต่างจากเดิม ออกจะช้ากว่าเดิมด้วยซ้ำ ก็เลยนั่ง ทำอะไรต่อเรื่อย ๆ เช็คเมล์ อาจารย์จารุวรรณเมล์กลับมา ใช้ภาษาเหมือน chat BB เลย (ตกใจเล็กน้อย) คือพิมพ์ภาษาอังกฤษมา แต่มีคำประมาณ na ka อะไรแบบนี้ด้วย ก็นั่ง list งานทีต้องทำวันนี้ search ข้อมูลเกี่ยวกับการ root มือถือ ดูข้อมูลเกี่ยวกับ cyanogen mod (custom rom ของมือถือ) ซักพักโทร.หาพี่ชาย กะว่าจะถามเรื่องรถมอเตอร์ไซค์ แต่โทรศัพท์เครื่องนั้นพี่ไว้ที่บ้าน เลยได้คุยกับพ่อนานเลย พ่ออยู่บ้านกับย่า เล่าให้ฟังว่าตอนนี้ยายไม่สบาย แม่ไปนอนเฝ้ายายที่โรงพยาบาล แล้วก็คุยเรื่องมอเตอร์ไซค์ คุยกับพ่อเกือบ 20 นาที หลังจากนั้นซักพัก น้องปูโทร.มาให้ไปรับ แล้วก็ลงมาคุยกับป้า แล้วก็จ่ายค่าหอ เอาตังค์ให้ป้าแล้วรีบออกมาเลย บอกว่าเดี๋ยวค่อยมาเอาใบเสร็จ ออกมารับน้องเสร็จไปเดินตลาดนัด ซื้อกางเกงยีนส์ 280 บาท ซื้อเสื้อ 140 บาท 1 ตัว เป็นสีผ้าดิบ มีลายข้างหน้า และเสื้อ 59 บาท 1 ตัว จากนั้นก็เดินตลาดนัดต่อ จนทั่ว มีคนเอาหมาน่ารัก ๆ มาเดินตลาดนัดด้วย (เป็นหมาอยู่ในกระเป๋า เป็นคู่รัก ผู้ชายสะพายหมาไว้ข้างหน้า ผู้หญิงเดินข้าง ๆ ซื้อของอยู่ ดูดีทั้งผู้หญิงและผู้ชาย) เดินเสร็จก็ไปกินข้าวที่ park ตอนนี้ความคิดอะไรบางอย่างเริ่มผุดขึ้นมาหนักขึ้น รวมทั้งเรื่องเก่า ๆ จริง ๆ ไม่ใช่เรื่องที่ต้องคิด ไม่ต้องสนใจด้วยซ้ำ แต่มันผุดขึ้นมา แล้วเอาออกไปไม่ได้ ไปนั่งกินก๋วยเตี๋ยว ก๋วยเตี๋ยวร้อนมาก น้ำส้มปั่น ก็เปรี้ยวมาก เลยกินได้นิดเดียว แล้วก็ออกมา .. จากนั้นเดินไป 7-11 ตอนแรกตั้งใจซื้อ Ezy Go กลับไปกินที่หอ ยืนดูอะไรใน 7-11 ซักพักก็เกิดอาการ...

อยู่ ๆ ความคิดฟุ้งซ่านก็หายไป เหลือแต่เรื่องที่ต้องการจะคิดในขณะนั้นจริง ๆ ตอนนี้รู้สึกดีแบบแปลกๆ ไม่อยากคิดอะไรแล้ว เลยกลับ ระหว่าง ทางเจอเพื่อนคณะหลายคน ก็ยิ้มให้ ทักทายนิดหน่อย แล้วก็แวะซ่อมคอมให้เพื่อน ปรากฎว่า Driver Wireless ไม่มี (คอมที่เราเคยเอามาลง window ให้) โหลดในมือถือก็ไม่ได้ เพราะต้องโหลดจาก web samsung เว็บมันคงเช็คเครื่องที่ดาวโหลดด้วย เห็นว่าเป็นมือถือก็เลยไม่ให้ดาวโหลด ระหว่างดูคอมให้เพื่อนอยู่นั้น ก็มีเพื่อนอีกคนโทร.มาถามเรื่องแปลงาน SO ด้วย Google Translate แต่แถวที่ผมอยู่เสียงดังมาก (มือถือผม ดังเสียงรอบข้างไม่ให้คนอื่นได้ยินเสียงรบกวนได้ แต่ตัวผมเองก็ยังได้ยินเสียงรบกวนเต็ม ๆ อยู่ดี) เลยบอกว่าเดี๋ยวกลับหอแล้วโทร.กลับ ก็โทร.หาเพื่อนบอกว่าต้องเอาไปโหลด driver ที่หอ เดี๋ยวพรุ่งนี้เอามาให้ ตอนนี้รู้สึกเกรงใจเพื่อนนิดหน่อย แต่ก็ช่วยไม่ได้ ขับมอเตอร์ไซค์กลับมา ถึงห้องโทร.หาเพื่อน แล้วก็คุยกัน ให้ผมแปลให้และส่งทางเมล์ ก็ส่งให้ไป แล้ว 4 ทุ่มกว่าก็ถึงเวลาจัดรายการ เปิดเพลงเฉย ๆ ไม่ได้เข้าไปพูด เพราะเขียน blog อยู่ ซักพักเนตหลุด เลยตัดไป ไม่ได้เชื่อมใหม่

มีแค่นี้แหล่ะ ตอนนี้อาการนั้นยังไม่หลายไปเลย ดีมาก ๆ

1 ความคิดเห็น so far

นึกขึ้นมาได้ !!

เรากิน
- น้ำส้ม(คั้น) ปั่น ที่เปรี้ยวมากๆ !!
- ก๋วยเตี๋ยวที่ร้อนมาก ๆ ในก๋วยเตี๋ยวมีกุ้ง หลายตัว มีปลาหมึก 1-2 ชิ้น

อาจเป็นสาเหตุของอาการนี้


EmoticonEmoticon