วันจันทร์ที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2553

ยิ้ม 69 ว่าด้วย TU130

วันพฤหัสฯที่จะถึงนี้จะมีงานสำเสนอวิชา TU130 หลังจากที่ทำกันมาร่วมเดือน กลุ่มเราทำเรื่องตรวจแบคทีเรียในน้ำดื่มตามหอพัก วันนี้ก็นึกออกขึ้นมาเรื่องนึง ก็คือ

-- วันนั้นวันที่นำเสนอหัวข้อโครงงานครั้งแรกก็แยกห้องเป็นห้องละ 100 คน มีคณะอื่นด้วย หลายคณะ วันนั้นมีนำเสนอ เราก็เอาไฟล์ power point ใน flashdrive ไปลงในคอมหน้าห้อง ที่โต๊ะอาจารย์ กะลังลงอยู่ เงยหน้าขึ้นไป อ้าว อาจารย์มาแล้วว่ะ กะลังเดินมาทางนี้ด้วย (ก็โต๊ะแกนี่) มองมาที่เราด้วย เวรล่ะ ลงไฟล์ไม่เสร็จเลย พอเดินมาใกล้ เราก็ทำท่าลนลาน เงอะ ๆ งะ ๆ งึก ๆ งัก ๆ กึ๊ก ๆ กั๊ก ๆ (พอแล้ว !!) แล้วทำหน้าเหวอ พร้อมออกหน้าบอกอาจารย์ว่า "เอ่อ... ขอลงไฟล์ก่อนครับ Power Point ที่จะนำเสนองานครับ" แล้วก็ทำหน้ามุ่งมั่นเพื่อเอาไฟล์ลงต่อ ... พอลงเสร็จ ก็มีเพื่อนมาลงต่อ แต่เอ๊ะ !! ทำไมแปลกๆ - -" ทำไมรู้มั้ย ? นั่นไม่ใช่อาจารย์ซะหน่อย !! -0- แสรดด ที่แท้เด็กวิดยา ตัวใหญ่สาด แม่ง ดูภูมิฐานด้วย กรูนึกว่าอาจารย์ (ถึงว่าตอนบอกว่าขอเอาไฟล์ลงก่อน มันทำหน้างงๆ 555+)

เออ แค่อยากเล่าเฉย ๆ กลัวลืม ฮ่าๆ วันนี้ก็ไปพบอาจารย์มา เอารายงานไปให้อาจารย์ดู โดยมีขึ้นตอนดังนี้

- อาบน้ำ 20 นาที
- รีดผ้า 10 นาที
- แต่งตัว 5 นาที
- ขับมอไซต์ 10 นาที
- รอเพื่อน 15 นาที (เพื่อนที่จะไปด้วย)
...
- พบอาจารย์ 5 นาที

เห็นอะไรมั้ยครับ??
กิจกรรมต่าง ๆ  ถึงใช้เวลาเท่ากัน หรือมากกว่าน้อยกว่ากัน แต่มีค่าต่างกันลิบลับ บางอย่างทำแค่นิดเดียว แป๊บเดียว กลับมีค่ามากมาย บางอย่าง ไร้สาระ ถึงทำไปนานเท่าไหร่ ก็ไม่มีค่าอะไรเลย

..

เช่นการเขียน Blog นี้ไง : P

1 ความคิดเห็น so far

อ่านแล้ว อย่างฮาเรื่องนี้ทีหลังดูให้ดีก่อนนะ เพ่เค้าเหมือนอาจารย์อ่ะ 55+


EmoticonEmoticon