วันพฤหัสบดีที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2555

เรื่องอึดอัดใจ 1: ร้านลุงเหี้ย

Tags

พบว่าทางเดินที่ปัจจุบันใช้อยู่ทุกวัน มีพาร์ทที่เกลียดที่สุดคือหน้าร้านลุงเหี้ย ซึ่งมันมี 2 ทางให้เลือกเดิน ระหว่าง
1. เดินบนถนน เสี่ยงรถเฉี่ยว
2. เดินซอกสะพานลอยที่แคบมากเดินผ่านได้ทีละ 0.75 คน (คนเดียวยังต้องเดินแบบตัวลีบๆ) ซึ่ง "บ้าน" ลุงเหี้ยตั้งอยู่ บนร้านอาหาร ขายเบียร์ด้วย 24 hrs. เวลาเดิน จะอึดอัดใจทุกครั้ง ว่าจะเลือกทางไหน

(หมายเหตุ: ร้านลุงเหี้ย ; ลุงเหี้ย เป็นฉายาของแก ใครๆ ก็เรียกแกอย่างนั้น ไม่ทราบที่มา เรียกต่อๆ กันมาตั้งแต่รุ่นพี่ สอนรุ่นน้อง)

ถ้าพูดแบบใจร้ายนิดนึง ลุงเหี้ยควรไปขายของที่อื่น และย้ายบ้านออกจากตรงนั้นซะ ซึ่งมั่นใจ 100% ว่ามันเป็นที่สาธารณะ

ถ้าพูดแบบใจดี ก็บอกว่า นั่นเพื่อนร่วมโลกเรานะ เค้าไม่มีบ้านอยู่ ก็ให้เค้าอยู่ตรงนั้นเถิด แต่ผมคิดว่าแกมีตังค์นะ ตรงนั้นทำเลดีที่จะขายของ / สร้างเพิงอยู่ พอดีไง

เรื่องนี้ไม่มีข้อสรุป คงต้องจบแบบให้คิดต่อ ตีความเอง (หรือรอภาคต่อ) สังคมไทยเป็นสังคมแห่งการสงสาร อะไรก็หยวนๆ กันไป กฎระเบียบไม่ค่อยมีความหมาย ติดเป็นนิสัย

นานๆ นิสัยนั้นถูกฟูมฟัก เจริญงอกงาม กลายเป็น...


EmoticonEmoticon