วันพฤหัสบดีที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2557

สิ่งที่ผมอยากเป็น

Tags

เคยนึกถึงการ "ถาม" ของ พ่อแม่ ครูอาจารย์ (โดยทั่ว ๆ ไป ไม่ได้เจาะจงแต่เราคนเดียว) ที่ถามว่า โตขึ้นอยากเป็นอะไร
เราก็นึกสงสัยว่าพวกเด็ก ๆ จะรู้ได้ไง ว่าโลกนี้มันมีอะไรให้อยากเป็นบ้าง ทั้ง ๆ ชีวิตนี้ไม่ได้เห็นอะไรมากมายเลย ก็โดน "บังคับ" ให้เลือกแล้ว ก็เห็นอยู่แต่ว่าพ่อแม่ทำงานอะไร ครูที่โรงเรียน นู่นนี่ในทีวี แค่นั้นเอง แล้วสิ่งที่เราเลือกไป (แบบมีตัวเลือกน้อย ๆ) นั้น จะส่งผลกับความคิดเราตอนโตขึ้นมาด้วยนะ

(ภาพจาก http://mzteachuh.blogspot.com/2012/11/kids-dreams-tweets-of-day-111512.html)

ตอนเด็ก ๆ มาก ๆ ตอนที่ยังไม่รู้ว่าโลกนี้มีอะไรให้เป็นบ้าง เราจะได้ว่าอยากเป็นพ่อค้า เปิดร้านขายของชำ เพราะเห็นว่าขายแล้วก็ได้เงินเลย ง่ายดี (โถว น่าสงสารป่ะ ไม่เห็นโลกเลยว่าเขามีอะไรบ้าง 555) นั่นตอนประถมนะ พอมัธยมต้นมานี่ ชอบอ่านการ์ตูนมาก เลยอยากเป็นนักเขียนการ์ตูน อยากวาดภาพเก่ง จริง ๆ ชอบวาดมาตั้งแต่ประถม แต่มารู้ความจริงว่าเราก็วาดได้งั้น ๆ ไม่เห็นสวยตรงไหนเลย พอ ม.ปลาย ชอบฟังเพลง ก็อยากเป็นนักดนตรี เพราะอยากเท่ อยากดัง ซึ่งก็เป็นไม่ได้ 555 ด้วยข้อจำกัด (ข้ออ้าง) หลาย ๆ อย่าง (เช่น ไม่มีเงินเรียน ไม่มีเพื่อนที่เล่นแบบจริงจัง ต้องเตรียมสอบเข้าเรียนมหาลัย ฯลฯ) พอเริ่มเล่นเน็ต มีเน็ตเล่นที่บ้าน ก็อยากทำเว็บ อยากเป็นเว็บมาสเตอร์ (ซึ่งเดี๋ยวนี้เขาชอบเรียก/เรียกตัวเอง ว่า admin คำว่าเว็บมาสเตอร์คงค่อย ๆ หายไปแล้วล่ะ) อยากเป็นเว็บมาสเตอร์ ก็ได้เป็นอยู่นะ เป็นมาเรื่อย ๆ ตอนนั้น ตั้งเป้าหมายว่า ตัวเองจะต้องเป็นเว็บมาสเตอร์อันดับ 1 ของประเทศไทยให้ได้ (ไม่รู้ว่าไปเอาความคิดนี้มาจากไหน :P) พอตอน ม.ปลาย ตอนปลาย ๆ จริง ๆ ก็เกิดอยากเป็นหมอขึ้นมา เพราะอยากรวยครับตอนนั้น ตอนแรกก็เชื่อว่าเราต้องเป็นได้ มาตอนหลังถึงรู้ว่า มันไม่เหมาะกับเราหรอก ทั้งความขยันและความตั้งใจ ไม่ได้จริง ๆ

พอเข้ามหาลัยมา ก็ทำเว็บต่อ ก็เริ่มได้เงินเยอะขึ้น แต่มีความตั้งใจใหม่ คือต้องมีเงินเยอะ ๆ ให้ได้ เพราะการที่เราไม่มีเงิน เป็นการปิดกั้นโอกาสอะไรดี ๆ ที่ควรจะเกิดขึ้นกับตัวเรา เช่น การใส่เสื้อผ้าดี ๆ การใช้สินค้าดี ๆ การไปเที่ยวไกล ๆ การมีรถขับไปนู่นไปนี่ จริง ๆ เราอยากหาเงินซื้อรถยนต์เองให้ได้ ตั้งแต่เรียนปี 2 แต่ก็ไม่เคยหาได้ทันตอนเรียนมหาลัย มาซื้อรถตอนเรียนจบมาแล้ว 2 ปีนู่น คือปีนี้นั่นเอง เราเคยคิดอยากได้รถสปอร์ต ตอนนั้นเราเล็งเห็นทันทีว่า การขับรถสปอร์ตตอนแก่ ๆ (ซึ่งตอนแก่ ทุกคนควรจะรวยแล้ว <= พูดแบบนี้อาจไม่ถูกใจบางคน หรือหลาย ๆ คน) นั่นไม่เท่เอาซะเลย ตอนนี้ก็เหมือนกัน การซื้อรถขับตอนทำงานแล้ว มันก็ไม่เท่อะไร ใคร ๆ ก็มี :P ตอนเรียน ปี 3-4 เราจึงได้รู้ว่าสิ่งที่ตัวเองต้องการคือ คำว่าอิสรภาพทางการเงิน ซึ่งมารู้ทีหลังอีกที อิสรภาพทางการเงิน ตามนิยามของมัน มันก็ไม่ได้ตอบโจทย์เราเท่าไหร่ สิ่งที่เราต้องการจริง ๆ คือการรวยมากๆๆๆๆๆ นั่นเอง อิอิ อยากได้นู้น อยากทำนี่ เต็มไปหมด

สิ่งที่เราเคยตั้งใจไว้ตอนวัยเด็ก ส่งผลกับเราอยู่เหมือนกันนะ ตอนประถม ก่อนแม่ซื้อคอมให้ ก็รู้ก่อนได้คอมนานอยู่เหมือนกัน เลยมีเวลาจินตนาการว่า ถ้าเรามีคอม เราจะทำอะไร สิ่งที่เราคิดไว้คือ จะต้องวาดรูปกับโปรแกรม paint เกร๋ ๆ มันต้องสนุกมากแน่ ๆ และการมีคอมพิวเตอร์ จะต้องเท่ ๆ คือนั่งหน้าคอม พิมพ์อะไรรัว ๆ ๆ แล้วมีอะไรวุ่นวาย ๆ ในจอเยอะแยะไปหมด (เฮื่อก นี่มันชีวิตประจำวันในปัจจุบันเลยนี่หว่า ดูหุ้น + ทำงาน หน้าคอมตลอดเวลา) แต่ตอนนี้ก็มีความฝันใหม่ ๆ อีกมากมายนะ ที่อยากทำ ที่อยากเป็น

ทั้งหมดนี้ ที่อยากสื่อก็คือ ความฝันวัยเด็ก ถ้าได้ทำ มันก็ดีอยู่หรอกนะ แต่โตมาเราถึงรู้ว่า มีอะไรสนุก ๆ น่าทำอีกเยอะเลย

จบห้วนไปป่ะ? สมน้ำหน้า ที่เสียเวลาอ่าน แบบบร่รรร


EmoticonEmoticon