วันอังคารที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2557

ปรัชญาจากการขับรถเหี้ย ๆ

Tags

เราตระหนักประมาณหนึ่งว่าตัวเราเองก็ยังขับรถมาไม่นานนัก อาจจะทั่ว ๆ ไป ขับไปไหนมาไหนได้ ไม่มีปัญหา ไม่กลัว ไม่ตื่นเต้น แต่ก็มีข้อบกพร่อง เช่น จอดไม่ดี เบรกกะทันหัน เลี้ยวไม่ดี ฯลฯ ซึ่งเราไม่ค่อยคิดถึงมันหรอก

มาวันนี้ เราไปรับแม่จากบ้านนู้น ตอนกลับ มีอยู่จังหวะหนึ่ง ที่เราต้องเบรกกะทันหัน เราหันไปดูแม่พอดี หัวแม่จะทิ่มไปข้างหน้านิดหนึ่ง (ไม่กะทันหันมากนักน่ะ) แต่เรา... เราทำไมรู้ไหม พอรู้ว่าตัวเราเองจะเบรกกะทันหัน เราก็ดึงตัวเองไปข้างหลังนิดนึง เพื่อไม่ให้หัวทิ่ม แม่ไม่ว่าอะไรหรอก แกอยู่เงียบ ๆ เป็นปกติอยู่แล้ว แต่นั่นทำให้เราคิดได้ว่า กับบางเรื่อง เราไม่มีทางรู้ได้ว่าเราเป็นยังไง หรือความสามารถเราอยู่แค่ไหน ถ้าไม่มีใครมาบอก


(ภาพประกอบจาก http://slotto.exteen.com/20121212/entry)

ก่อนนี้ มีคนเตือนเราบ้าง ว่าขับรถไม่ดี เรื่องอย่างที่บอกนั่นแหละ เบรกกะทันหัน จอดไม่ดี ชอบเหม่อ ก็เลยทำให้เรารู้ว่าสิ่งที่เราทำ เราเป็นอยู่ มันเป็นยังไง มันยังไม่ดีพอใช่ไหม แต่จากเมื่อเรื่องที่เล่ามา ที่เราได้เจอ ว่าหากเราอยู่ตามลำพัง ทำอะไรตามลำพัง...

ไม่รับคำวิจารณ์ใด ๆ จากใคร เราก็ไม่มีทางรู้ได้เลยว่า สิ่งที่เราทำอยู่ มันดี หรือมันเหี้ย แค่ไหน


EmoticonEmoticon